Βάκια Σταύρου, μια αισθαντική υπερεθνική φωνή χωρίς σύνορα

 

Νέο- ή αθεράπευτα ρομαντική, όπως και αν θελήσει κανείς να χαρακτηρίσει τη Βάκια Σταύρου, είναι βέβαιο ότι εκείνη δεν θα του φέρει αντίρρηση αν δει ένα χαμόγελο χαράς ζωγραφισμένο στο πρόσωπό του μετά από μια συναυλία της. Λίγες μόλις ημέρες μετά την κυκλοφορία του νέου album της Alasia, η τραγουδίστρια και συνθέτρια, που γεννήθηκε στην Κύπρο και πλέον εφορμά στις σκηνές όλου του κόσμου με έδρα το Παρίσι, μας μιλάει για την ζωή της στο εξωτερικό, την αγάπη της για την Πορτογαλία και κυρίως για μουσική, πολλή μουσική!  

Κυρία Σταύρου, μετά από πολλά χρόνια που ζείτε και εργάζεστε στο εξωτερικό, θα λέγατε ότι η καλλιτεχνική και προσωπική σας καθημερινότητα είναι πιο εύκολη από εκείνη που θα είχατε αν μένατε στην Λευκωσία ή στην Αθήνα;

Για την Αθήνα δεν μπορώ να έχω γνώμη γιατί πολύ λίγο την έχω ζήσει. Στη Λευκωσία όμως που είναι η γενέτειρα μου και έχω οικογένεια εκεί, φίλους και γνωστούς, αλλά και γνωρίζω ανθρώπους στον τομέα της μουσικής, θα ήταν πολύ πιο εύκολο για μένα να κινηθώ επαγγελματικά αλλά και προσωπικά. Διάλεξα όμως να παλέψω μόνη μου σε ένα ξένο περιβάλλον, δημιουργώντας από το μηδέν και χωρίς να γνωρίζω κανέναν, γιατί πίστευα πως το όφειλα στον εαυτό μου και στη μουσική μου. Πίστευα πως δεν μπορούσα να ανοίξω φτερά και να κάνω πράγματα μεγαλύτερα, να δημιουργήσω αλλά και να εξελιχθώ σ’ ένα μικρό νησί που δύσκολα θα παρείχε σ’ έναν καλλιτέχνη της δικής μου κατεύθυνσης αυτό που ονομάζουμε ποιοτική καριέρα.

_mg_0170_pp_small

To τραγούδι «Sozinha», που έγινε ιδιαίτερα αγαπητό στο ελληνικό κοινό όταν κυκλοφόρησε, αποτελεί προσωπική σας σύνθεση και θα μπορούσε άνετα να χαρακτηριστεί σαν ένα σύγχρονο Fado. Τι είναι αυτό που σας συνδέει με την Πορτογαλία, τι σας «μίλησε» στην μουσική της;

Η Πορτογαλία είναι μια χώρα που αγαπώ πολύ και που όντως βρίσκω να με συνδέουν πολλά μαζί της αλλά και με τους ευγενικούς ανθρώπους της. Άκουσα για πρώτη φορά fados όταν ήμουν 21 χρονών και σπούδαζα ακόμη στο κονσερβατόριο της Πράγας. Ήταν κεραυνοβόλος έρωτας – ο ήχος των τραγουδιών αυτών έμεινε για πάντα μέσα μου. Νομίζω πως γι’αυτό προσπάθησα αμέσως να μάθω την πορτογαλική γλώσσα, ήθελα να γίνω μέρος αυτού που ακούω. Να αφουγκραστώ τα συναισθήματα της κάθε λέξης που έβγαινε από το στόμα του τραγουδιστή.

Το Sozinha πώς προέκυψε; 

Εντελώς αβίαστα και πολύ αυθόρμητα – και το λέω με κάθε ειλικρίνεια. Έγραψα τα λόγια ταυτόχρονα με τη μελωδία που μου στριφογύριζε το μυαλό. Μέσα σε λιγότερο από μισή ώρα, είχα έτοιμο το τραγούδι. Αργότερα είχα την τύχη να τραγουδήσω στη Λισαβόνα, στο Θέατρο Sao Luiz και η υποδοχή αλλά και η αντίδραση από τους Lisboetas, τους κατοίκους της Λισαβόνας που ήρθαν στη συναυλία, ήταν κάτι πολύ συγκινητικό και αληθινό που το θυμάμαι πάντα. Ο σταθμός που μου είχε κάνει συνέντευξη για τη συναυλία εκεί, μου αποκάλυψε πως όταν πρωτοανακάλυψαν το Sozinha, πίστεψαν ότι άκουγαν ένα ξεχασμένο παλιό fado από μια άγνωστη τραγουδίστρια. Πίστεψαν δηλαδή ότι είχαν ανακαλύψει κάτι που έμεινε κρυφό για χρόνια.  Φανταστείτε την έκπληξη τους όταν έμαθαν ότι είμαι Κύπρια και ότι είναι δικό μου τραγούδι. Μιλάμε για σχεδόν τρελά πράγματα.

ac166-pochette-alasia

Για τον προηγούμενο δίσκο σας, «Anemóessa» μελοποιήσετε δύο ποιήματα του βραβευμένου Πορτογάλου ποιητή, José Louis Peixoto. Συνηθισμένη μάλλον να γράφετε η ίδια την μουσική και τους στίχους των τραγουδιών σας, πως νιώσατε όταν έπρεπε να «πατήσετε» στις σκέψεις κάποιου άλλου;

Όταν ο Jose Luis Peixoto μου έστειλε το πρώτο ποίημα, το διάβασα μερικές φορές και η μελωδία είχε σχεδόν γραφτεί. Πήρα την κιθάρα μου και σε λίγο τραγουδούσα πλέον το «Ο meu peito diz» και μέχρι το απόγευμα του το είχα στείλει και του ιδίου για να το ακούσει.  Τόσο πολύ ικανοποιήθηκε από αυτό που άκουσε, που την επόμενη εβδομάδα μου έστειλε και το δεύτερο ποίημα, το Dia Sem mim. Σας εξομολογούμαι πως δεν έχω βάλει μουσική σε λόγια κάποιου  άλλου δημιουργού – ήταν η πρώτη φορά και αλήθεια δεν ήξερα αν θα τα καταφέρω.  Οι στίχοι του όμως,  η ιδιοσυγκρασία που έβγαζαν, ήταν τόσο κοντά στη δική μου, που δεν ένιωσα καθόλου ξένη προς αυτούς. Αντίθετα, ένιωσα πολύ οικεία και γοητευμένη από την αλήθεια τους, γι’ αυτό και λειτούργησε τόσο αβίαστα.

Οι συνθέσεις και οι ερμηνείες σας κρύβουν μεγάλη αισθαντικότητα, έναν αυθεντικό μουσικό λυρισμό. Θα έπρεπε λέτε να ανακαλύψουμε ξανά τον ρομαντισμό; Εσείς πως «προστατεύετε» τον δικό σας;

Χαίρομαι που διακρίνετε ρομαντισμό στα τραγούδια μου. Ναι, είναι κάτι που με χαρακτηρίζει ως άτομο. Μη φανταστείτε όμως ότι το εκφράζω και με τη μεγαλύτερη ευκολία. Είμαι αυτό που θα λέγαμε «κρυφορομαντική», δηλαδή πιο πολύ μέσα μου τα κρατάω, αλλά ευτυχώς διοχετεύονται προς τα έξω μέσω των τραγουδιών μου. Είμαι επομένως και υπέρ του ρομαντισμού στη ζωή μας. Μόνο πιο όμορφη μπορεί να την κάνει. Τα τραγούδια που γράφουμε είναι συχνά ένας καθρέφτης μας, αυτό που αντανακλούμε όταν κοιταζόμαστε στο γυαλί.  Γι’αυτό και πιστεύω πως θέλει τόλμη να αποκαλύπτεσαι μπροστά στο κοινό και να «δημοσιεύεις» τις βαθύτερες σου σκέψεις – ειδικά όταν είσαι ένα άτομο ντροπαλό και μαζεμένο. Δεν είναι εύκολο. Αλλά είναι τόσο μαγικό! Είναι πρόκληση.

Ο νέος σας δίσκος μόλις κυκλοφόρησε. Θα μπορούσατε να μας περιγράψετε σε ποιο ύφος κινείται;

«Αλάσια» (Alasia) είναι ο τίτλος του νέου δίσκου που κυκλοφόρησε από την γαλλική Accords Croises/Harmonia Mundi. Είναι 15 τραγούδια σε μουσική και στίχους δικούς μου (εκτός των δύο που οι στίχοι ανήκουν στον Jose Luis Peixoto), στα ελληνικά, πορτογαλικά και αγγλικά. Ανάμεσα τους θα ακούσετε και το Sozinha, ηχογραφημένο σε μια νέα έκδοση με δυο κιθάρες και κοντραμπάσο, όπως ήθελα πάντα να το ηχογραφούσα.  Η ηχογράφηση έγινε ζωντανά στο στούντιο στο Παρίσι, χωρίς ξεχωριστά takes της φωνής και των οργάνων. Παίξαμε όλοι μαζί σαν να ήμασταν συναυλία. Δύσκολο να σας πω ποιο ύφος έχει ο δίσκος – θα ήταν καλύτερα να μου το πείτε εσείς αυτό! Ενορχηστρώσεις έκανε ο μόνιμος συνεργάτης μου στο Παρίσι, ο Βραζιλιάνος Carlos Bernardo και μαζί μας έπαιξαν οι μουσικοί που παίζουν και στις συναυλίες μου στη Γαλλία αλλά και αλλού. Νομίζω ότι αυτός  ο δίσκος είναι ό,τι πιο ολοκληρωμένο έχω ηχογραφήσει μέχρι στιγμής– είναι η ταυτότητα μου ως τραγουδοποιού, εκατό τοις εκατό.

Για την παρουσίαση του νέου δίσκου πρόκειται να κάνετε κάποιες σημαντικές διεθνείς εμφανίσεις. Θέλετε να μας μιλήσετε λίγο για όλα αυτά που θα ακολουθήσουν στο επόμενο διάστημα;

Η μεγάλη παρουσίαση του δίσκου θα γίνει με μια συναυλία στις 31 Ιανουαρίου 2017 στο Παρίσι, στο θέατρο Αlhambra στα πλαίσια του Φεστιβάλ Μεγάλων Φωνών του Κόσμου «Au Fil des Voix“. Μια προηγούμενη συναυλία θα γίνει στο Στρασβούργο στις 24 Ιανουαρίου  και έπειτα για πρώτη φορά θα τραγουδήσω στη Βαρκελώνη,  στις 18 Μαρτίου 2017 προσκεκλημένη του Φεστιβάλ Barnasants, που είναι από τα πιο σημαντικά φεστιβάλ της Ισπανίας για εγχώριους τραγουδοποιούς. Εμένα με κάλεσαν κατ’ εξαίρεση αφού είμαι ξένη– απλώς αγάπησαν την δουλειά μου και ήθελαν να με παρουσιάσουν στο ισπανικό κοινό.

i-vakia-stayrou-mila-me-aformi-tin-kykloforia-tou-neou-tis-diskou-anemoessa

Οι ζωντανές εμφανίσεις βρίσκονται τακτικά στο πρόγραμμά σας. Τι αποκομίζετε από αυτές ως ερμηνεύτρια και τι θα θέλατε να αποκομίζει το κοινό που σας ακούει; 

Νομίζω πως ο καθένας μας όταν πηγαίνει να ακούσει μια συναυλία, μετουσιώνεται σε κάτι διαφορετικό την στιγμή εκείνη, όση ώρα διαρκεί αυτό το εξαιρετικά προσωπικό πάρε-δώσε με τον τραγουδιστή. Αυτή η ανταλλαγή συναισθημάτων είναι κάτι πανέμορφο και μαγικό. Γι’ αυτό και πολλές φορές νιώθουμε να πετάμε από το κάθισμα όταν ακούμε έναν τραγουδιστή, νιώθουμε να μας παίρνει μαζί του στο ταξίδι του, να μας στροβιλίζει με τις λέξεις, να μας μεθά, να μας κάνει να ερωτευόμαστε ξανά, να μας προβληματίζει, να μας τρυπά την καρδιά, να μπαίνει στο μυαλό μας χωρίς καν να το αντιλαμβανόμαστε.  Το πως διεισδύει μέσα μας η μουσική, είναι κάτι το ανεξήγητο. Γι’ αυτό και διαρκεί τόσο πολύ.  Η μεγαλύτερη χαρά μου αλλά και η μεγαλύτερη τιμή για μένα θα ήταν να ξέρω πως λίγο από όλα αυτά ζει και ο θεατής που έρχεται στις δικές μου συναυλίες. Θα ήθελα να εξαφανίζω την καθημερινότητα που κουβαλά πάνω του όταν έρχεται μετά από μια κουραστική μέρα να με ακούσει και θα ήθελα να φεύγει δύο ώρες μετά πετώντας. Ανάλαφρος. Σχεδόν καινούργιος. Με την ψυχή γεμάτη.

 

Μπορείτε νa γνωρίσετε το νέο album «Alasia» της Βάκιας Σταύρου εδώ 

Κεντρική φωτογραφία: Christina Orphanou


Managing Editor

READ ALSO